SHIT, VERKEERDE AFSLAG

lipstick on a budget.png

Hou je vast. Een tweetal (blijkbaar vreemde) bekentenissen komen eraan. Ik vind Engels voetbal fantastisch, en geniet (stiekem) wanneer ik kijk naar Top Gear. Dat ik hier vaak sekstische reacties op krijg, vind ik eigenlijk overbodig en vooral belachelijk. Want is dat nu echt zo gek anno 2017? Dat een man van make-up en ballet kan houden: so what. Helaas, ik mag nog een aantal licht feministische pogingen ondernemen, sommige stereotiepe dingen gebeuren blijkbaar toch. Zoals een afrit missen.

 

Een tijdje terug ging ik mijn oma (ik zeg trouwens mémé) bezoeken, en dat vanop een ander vertrekpunt. De gps wilde het niet doen en dus gebruikte ik een app. Helaas. Dat lukte ook niet. Mijn gsm repte zich een weg naar de andere kant van de auto. Daar gaat mijn mobiele raadgever. Letterlijk. Ik slaagde erin toch een aantal straten juist te hebben tot de zon gevaarlijk laag was. Een zichtbare weg was ook even van de baan. Gedoemd om de ongewenste oprit te nemen.

 

Al erg snel ontdekte ik dat helemaal de verkeerde kant opging. Parijs stond ergens op de wegborden te prijken en heel even dacht ik: zou ik? Maar nee, wat quality time met een andere generatie stond op de planning. Een paar bochten en opgeloste vraagtekens verder reed ik uiteindelijk naar de juiste richting. Eindelijk. Toegegeven: het was niet de eerste keer. Zo gebeurde mijn eerste internationale rit per ongeluk. Toen had ik ook een afrit gemist en belandde in een Franse grensstad. Zo eentje waar je mobile provider gek van wordt. Als je smartphone toen kon praten zou het schreeuwen: ‘Waar ben je nu?’, ‘In België of in Frankrijk?’, ‘KIES EEN LAND GIRL!’

Zo een dorpje dus.

 

Wanneer ik mijn recentste ik-heb-een-afrit-gemist verhaal vertel, doen mijn mama en zus volgende competitie vrijwel onbewust: om ter snelst oogrollen. Want hoe typisch is dit ook wel niet.

 

En dan bedenk ik. Soms kan je nog zo je best doen om geen stereotiepe trekjes te hebben. Om de middelvingers op te steken naar alles dat doet ruiken aan hokjesdenken. Maar dan volgt het harde verdict na zo’n situatie: soms wil je het, maar lukt het niet. Probeer later eens opnieuw. Misschien neem je dan eens de juiste afslag op onbekend terrein. Misschien.

 

Trouwens, niet dat ik een afrit missen toewijs aan een geslacht. Eerder aan mijn soms warrige karakter. Just sayin’. Maar sommige stereotiepe gevallen zijn bij mij gewoon een feit.

 

Over parkeren hebben we het later nog wel.

 

Q: Doe jij ook soms zogenaamde stereotiepe dingetjes? 

Advertenties

8 gedachtes over “SHIT, VERKEERDE AFSLAG

    • Jenny zegt:

      Hahaha, ik denk dat mijn vriendinnen wel zullen lachen met dat zinnetje over parkeren, of toch die dat al eens co-piloot waren, want parkeren…hihi. Zolang dat je het plezier kan zien in je fouten is het allemaal goed zeker? :D Blij dat ik de enige niet ben!

      Like

  1. hanneverleysen zegt:

    Herkenbaar; Oriëntatie is echt een van mijn zwakke punten… ‘Waar ben ik’ en ‘Langs waar moet ik nu weer’ zijn vaak terugkomende vragen. ;p
    Nouja, lang leve de GPS! (en hopen dat die mij niet in de steek laat haha)

    Liked by 1 persoon

  2. Noor zegt:

    Haha zalige post! Ik heb jaren op kot gezeten in Gent en woon er nu al bijna een jaar, maar ik krijg nog altijd hartkloppingen als ik denk dat ik de juiste afrit naar Gent centrum voorbij ben. Wat vrijwel elke keer is als ik (zonder de boyf) naar Gent rij haha. Ik heb de laatste jaren gewoon altijd vertrouwd op mijn GPS, wat ik nu probeer af te bouwen, maar dus duidelijk niet lukt. :p

    xo Noor

    Liked by 1 persoon

Tell me, wat is jouw reactie op deze post? :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s